نفحات رجب

 

 

می‌دانی؛

در این شب٬ تو را خواستن٬ آرزوی چندان بزرگی هم نیست! اینکه می‌گویندش لیله الرغائب٬ ذهن من را می‌برد به بزرگترین خواسته. بهترین درخواست. در دلم دنبالش می‌گردم بسیار. اما هرچه می‌گردم دوباره می‌رسم به تو.

به تو و هرچیزی که به تو ام می‌رساندم.

وقتی از جاده‌ی خاکی ِ کهف الشهدا بالا می‌روم٬ به تو و بندگان خالصت می‌اندیشم. به ابراهیم‌ت و ابراهیم‌هایت. آرزوی چندان بزرگی نیست ابراهیم شدن. برای من چرا. اما برای تو که اینها بزرگ نیست! اصلا هیچ چیز بزرگ نیست! در مقابل تو چه بزرگ است؟!

از این بالا٬ همه چیز کوچک است و می‌شود به خواسته‌های خوب فکر کرد و آنها را خواست. آن پایین خبری نیست... آن پایین همه چیز بزرگ می‌شود یک‌مرتبه! آن‌وقت اینجا کوچک می‌شود! کاش می‌شد همین‌جا ماند. تا هیچ چیز بزرگ نباشد جز آن‌چیزی که باید باشد...

 

آرزوی چندان بزرگی هم نیست او را خواستن...

 

 

/ 1 نظر / 9 بازدید
تسنیم

قبل ترها که هنوز بزرگ! نشده بودم یه همچین شبایی، یا یه همچین روزایی که در عالم وجود خبرهایی هست و من درکش نمی کردم هول می شدم و فهرستی از نداشته ها و خواسته ها و ... حالا که فکر می کنم بزرگ! شدم و هنوز هم درک نمی کنم تو یه همچین روزا و شبایی در عالم وجود چه خبره، میگم چی بخوام که ندارم؟ من همه چی دارم بجز خودِ خودش...من خودِ خودشو میخوام... و زدنی من فضلک یا کریم...