پاشنه‌ها

 

 

اونقدر این‌ور و اون‌ور رفت تا بالاخره پاش گرفت به پاشنه‌ی در و محکم با آرنج خورد زمین! از مکثی که توی بلند شدن داشت٬ می‌شد فهمید دستش درد ِ زیادی گرفته. مادرش نگران شد. رفتم نزدیک و خیلی عادی گفتم: خوردی زمین دانیال؟! خوردی زمین دیگه... بلند شو چیزی نشده! آماده بود برای گریه کردن اما گریه نکرد. سریع بغلش کردم و انداختمش هوا که دردش یادش بره. یخوده راه رفتم و ذهنش از درد دور شد. اما هنوز آرنجش رو گرفته بود و درد میکشید. چشماش پره اشک شده بود اما هنوز گریه‌اش نگرفته بود. خیلی آروم دم گوشش گفتم: این زمین خوردنا که چیزی نیست عزیزم... حالاحالاها زوده برای درد کشیدن... باید انقدر بخوری زمین که مرد بشی. انقدر درد بکشی که این زمین خوردنا برات چیزی نباشه... انقدر توی این زمین خوردن‌ها بزرگ بشی که یادت بره توی کوچیکی‌هات چندبار پات گرفته این‌ور و اون‌ور... چشم‌های خیسش زل زده بود بهم. هنوز دستش درد می‌کرد. یه نگاهی به پاشنه‌ی در انداخت و رفت پی بازیش... دیگه هروقت به پاشنه‌ی در می‌رسید با احتیاط از اونجا رد می‌شد.

 

حدودا ۳ سالشه.

 

 

 

/ 4 نظر / 21 بازدید
احسان.م

5 دقیقه بعد پست کامنت گذاشتم. رایگانی اول شدم :)))) کیت میشه حسام؟

صادق

زل زد بعد ازت فرار کرد. نه؟ بعدشم رفته به مامانش گفته : مامان! عجب غلطی کردیم خوردیم زمین. این یارو خله! :))))

احسان.م

حسام راستی یه سوال داشتم شما که صبحا با رضا امیرخانی املت میزنی،ظهرا کوبیده دو سیخ شبا هم چیزبرگر...کدوم یکی از کتاباش از همه قشنگتره؟ هیچکدومو نخوندم خواستم بهترینشو بخونم

ایوب

سلام. من یک سوال دارم. من اگر در پست های قدیمی نظر بذارم شما می بینید؟ من چند تا نظر گذاشتم اما هیچ کدوم رو نه دیدم نه جواب گرفتم. ممنون.